Bombardowanie Serbii w 1999 roku przez siły zbrojne NATO to wydarzenie, które bardzo mocno odbiło się na tamtejszej społeczności. Podczas gdy mężczyźni byli wzywani do służby wojskowej, w domach zostawały kobiety wraz z dziećmi, które mimo beznadziejnej sytuacji i niepewnej przyszłości, musiały żyć dalej. Nic więc dziwnego, że reżyserką filmu jest urodzona w 1991 roku Emilija Gašić, która w tamtym okresie była niewinnym dzieckiem a dziś wraca do tamtych wydarzeń i wspomnień, które nie do końca składają się na cudowne dzieciństwo. To film bardzo osobisty ale jednocześnie znajdzie się spore grono osób, które odnajdą w nim swoją własną historię. Jury w składzie: Katarzyna Figura, Kinga Dębska, Damian Kocur, Zbigniew Zamachowski, Wojciech Urbański – uznało „78 dni” za najlepszy film tegorocznego konkursu On Air podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Tofifest.
„78 dni” to film o wojnie, w którym wojna nie jest na pierwszym planie. To przede wszystkim opowieść o sile rodziny w trudnych czasach i o tym, że w trakcie konfliktów zbrojnych, najbardziej cierpią niewinni. Wydarzenia obserwujemy za pośrednictwem kamery, którą uwiecznione zostały poszczególne chwile z życia trzech sióstr i ich mamy. Dziewczynki obiecały powołanemu do służby wojskowej tacie, że po jego powrocie będzie miał możliwość zobaczyć co go ominęło.
Z naszymi bohaterkami jesteśmy praktycznie w każdej sytuacji. Obserwujemy je zarówno gdy się bawią, żartują, kłócą czy też rozmawiają o tym kiedy w końcu tata wróci do domu. Wykonano doskonałą pracę jeśli chodzi o casting. Dzięki temu wszelkiego rodzaju interakcje pomiędzy dziewczynami są barwne, niejednokrotnie zabawne ale przede wszystkim naturalne i bije z nich rodzinna atmosfera. W tych pozornie prostych i codziennych wydarzeniach można odnaleźć bardzo dużo rodzinnej miłości, która jest tak bardzo niezbędna do przetrwania nawet najtrudniejszych chwil. Podczas gdy w tle słychać strzały i wybuchy, tutaj dalej toczy się życie i choć nie jest łatwo to wszyscy dźwigają ten ciężar razem.
Powagę sytuacji bardzo zręcznie zmieszano z dobrymi chwilami, szerokimi uśmiechami na twarzach oraz zabawnymi sytuacjami. Niejednokrotnie podczas tej trudnej przeprawy widz się uśmiechnie. Ani na moment jednak nie da się zapomnieć o tym co dzieje się kilkadziesiąt kilometrów dalej. Ten film klimatem łączy ze sobą dwie bardzo odległe produkcje. Mam na myśli „Aftersun” Charlotte Wells i „Strefę Interesów” Jonathana Glazera. Raczej łatwo odnaleźć wspólne mianowniki pomiędzy filmem Emiliji a dwoma wspomnianymi i głośnymi tytułami. Pomysł opowiedzenia o wojnie, nie traktując jej pierwszorzędnie jest motywem, który spodobał mi się od samego początku w obu przypadkach. Jednak emocjonalnie bardziej zaangażowało mnie „78 dni” a to dlatego, że to opowieść o ludziach.
Bardzo poruszający film! Świetna koncepcja w połączeniu z interesującymi postaciami, na których widzowi w pewnym momencie zaczyna zależeć daje genialny efekt. Na nic się ta produkcja nie sili. Od pierwszej do ostatniej minuty realizowany jest konkretny pomysł i opowiadana jest konkretna historia. Jak najbardziej zasłużona nagroda trafiła w ręce urodzonej w dawnej Jugosławii reżyserki i scenarzystki tej świetnej produkcji!
Sprawdź również: 24. MFF Nowe Horyzonty: „Kneecap”
